เจ้าหน้าที่จากกองทัพสหรัฐเริ่มสนทนาก่อน เขาทั้งสองมีหน้าที่มาเกลี้ยกล่อมให้อินเดียนแดงเปลี่ยนวิถีชีวิตมาเข้ากับคนขาว "หัวหน้า ท่านได้เฝ้าดู หรือแม้กระทั่งต่อสู้กับคนขาวมากว่า 90 ปีแล้ว ท่านเห็นสงครามมาหลายครั้ง ท่านเห็นด้วยหรือไม่ว่าพวกเรามี อาวุธที่ทันสมัยขึ้น,ความสามารถในการทำลายล้างที่เพิ่มขึ้นและ การพัฒนาทางเทคโนโลยี่ที่รุดหน้า" หัวหน้าเผ่าเพียงพยักหน้าตอบเงียบๆ เจ้าหน้าที่คนขาวได้ทีจึงกล่าวต่อ "ถ้าท่านเห็นด้วย ทำไมท่านและอินเดียนทั้งหลายจึงไม่เขามาเป็นพวกเรา เปลี่ยนวิถีดำรงชีวิตเสียใหม่ให้เหมือนคนขาว ท่านก็จะมีชีวิตที่ดี" หัวหน้าจ้องมองคนขาวอย่างนิ่งเงียบอยู่หลายนาที ก่อนที่จะเอ่ยขึ้น "ตอนที่คนขาวมาที่แผ่นดินนี้ อินเดียนอยู่ที่นี่ เราไม่ต้องจ่ายภาษี เราไม่มีหนี้ มีฝูงควายมากมายในทุ่งหญ้า มีบีเวอร์มากมายในสายน้ำ ผู้หญิงของเราทำงานทุกอย่างให้ หมอผีรักษาโรคให้ทุกคนฟรี ผู้ชายอินเดียนทุกคนใช้เวลากลางวันกับการตกปลาล่าสัตว์ และกลางคืนสำหรับการร่วมรัก" หัวหน้าเอนหลังพ่นควันโขมง ยิ้มกว้างแล้วจึงกล่าวต่อ "มีแต่คนขาวเท่านั้นที่โง่พอจะคิดว่าชีวิตจะดีกว่านี้ได้"

"ก่อนหน้าการท่องเที่ยวนั้นมีการเดินทาง
และก่อนหน้าการเดินทางก็มีการสำรวจ
ทั้งสามประการเป็นต้นกำเนิดของการเดินทาง

ถ้านักสำรวจคือผู้พยายามค้นหาสิ่งที่ยังไม่ค้นพบ
นักเดินทางก็คือผู้เดินตามรอยประวัติศาสตร์แห่งการค้นหา
ส่วนนักท่องเที่ยวก็คือผู้ค้นพบในสิ่งที่มีผู้เตรียมการไว้ให้

ถ้านักสำรวจมุ่งไปสู่ความสุ่มเสี่ยงที่ไร้รูปร่างและไม่อาจรู้ล่วงหน้า
นักท่องเที่ยวก็คือผู้ที่มุ่งไปสู่ความจอมปลอมที่แท้จริง"